ชฎาสีรุ้ง บล็อกเอ็นซี

 บทที่ 6 ก๊อก ก๊อก ก๊อก ร่างสูงลืมตาตื่น ลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจเล็กน้อยเหมือนปกติ กล้ามอกและซิกแพคแน่นๆแบบนักกีฬาทีมชาติชวนให้หลงใหล แต่คนที่จะหลงเขากลับยังนอนหมดแรงไม่รู้ไม่ชี้อยู่ข้างๆ ยังดีที่ห้องนอนสไตล์แคมป์ปิ้งริมน้ำตก แม้ข้างในมีแค่ห้องนอนกับห้องน้ำสภาพกลางๆ และแอร์ธรรมชาติแต่ก็มีมุ้งหลายชั้น เลยไม่มียุงลอดเข้ามากัด ฟอด! "นอนดิ้นแล้วยังไม่ระวังตัวเหมือนเดิม" เจ้าของกางเกงบ็อกเซอร์สีดำขยับผ้าห่มที่ไปกองกันอยู่ปลายเตียงในสภาพน่าสงสาร ขึ้นมาคลุมร่างเจ้าของบ็อกเซอร์สีชมพูที่นอนคว่ำหันหน้ามาหาเขา แถมยังกางขาซ้ายขาวเนียนตั้งฉากยั่วให้นกเขาทำงานแต่เช้าอีก ก๊อก ก๊อก ก๊อก พายุลุกไปเปิดประตูดูแขกที่มาทำหน้าที่แทนไก่ขัน เคาะประตูปลุกโดยไม่ได้รับเชิญแต่เช้า แต่แล้วคนแอบแซะในใจก็ต้องชะงักไปครู่หนึ่ง ได้แต่นึกกลืนคำแซะลงคออย่างยากลำบาก "ป๊า ม๊า สวัสดีครับ" ทันทีที่เห็นว่าใครอยู่หน้าประตูพายุก็รีบปั้นหน้ายกมือไหว้ สวมบทลูกเขยคนโปรดทันที "ขอโทษนะครับ ที่ไม่ได้ไปหาก่อน" พ่อแม่ของวาเรนมาเคาะประตูในชุดคู่เสื้อยืดกางเกงสามส่วนสีชมพูสดใส ส่งยิ้มให้ จังหวะนี้เองที่ร่างสู...